کاش مرا یاد میکردی

باز هم ابرهاي دلتگي آسمان دلم را احاطه كرده اند. باز هم اين چشمان خسته از انتظار

هواي بهاري شدن دارند وباز هم دلم گرفته است .

آري؛ دلم از دوري يار و دلتنگي نبودنش سخت گرفته است و دلم شكسته . بغضهايم را

 ازپي هم فرو ميبرم تا مبادا دلتگي ام بر من خنده زند كه مرا مغلوب خويش ساخته . اما

 تاكي و چگونه؟ دگر توان ندارم و بغضم راز دل پر دردم را فاش مي كند.

كاش بودي مهربانم تا سر در آغوشت آنقدر مي گريستم تا اضطراب و دلتنگي اين دل

 فروكش كند.كاش نوازش دستهاي مهربانت را بر سرم احساس مي كردم و كاش گرمي

 دستانت روح  سردم را گرمي نشاط ميبخشيد . كاش مي آمدي و نقطه پاياني بر اين

 دلتنگيهايم ميگذاشتي . كاش مرا ياد ميكردي ...