وقتي تو نيستي

نه هست هاي ما چونانكه بايدند نه بايدها...

مثل هميشه آخر حرفم را و حرف آخرم را

با بغض مي خورم

عمري است لبخندهاي لاغر خود رادر دل ذخيره مي كنم

باشد براي روز مبادا!

اما در صفحه هاي تقويم

روزي به نام روز مبادا نيست

آن روز هر چه باشد روزي شبيه ديروز

روزي شبيه فردا

روزي درست مثل همين روزهاي ماست

اما كسي چه مي داند؟

شايد امروز نيز روز مبادا باشد!

وقتي تو نيستي نه هست هاي ما

چونانكه بايدند

نه بايدها ...

ای پناه قلبهای بی پناه ای امید آسمان های غریب

ای به رنگ اشک های گرم شمع ای چنان لبخند میخک ها نجیب

ای دوای درد دلهای اسیر ای نگاهت مرهم زخم بهار

ای عبور تو غروب آرزو ای ز شبنم های رویا یادگار

کوچه دل با تو زیبا میشود
تو شفا بخش نگاه عاشقی

مهربانی نازنينی مثل عشق
با تمام شاپرک ها صادقی

چشم هایت مثل رنگین کمان دست هایت باغ پر نسترن

قلب من یک جاده تاریک بود
باتو قلبم کلبه پیوند شد

اشک هایم مثل نیلوفر شکفت

حاصلش یک آسمان لبخند شد
مرز ما گلدانی از احساس شد
 

تو گلدان پیچکی از عاطفه

تو شدی راز شکفتن

من شدم برگ سبز و کوچکی از عاطفه
ای تماشای تو یک حس لطیف

 بی تو فرش کوچه ها بارانی ست

بی تو صد نیلوفر عاشق هنوز

در حصار عاشقی زندانی ست

قلب من تقدیم چشمان تو شد